Witte en rode klaver

In het kader van duurzame landbouw neemt de belangstelling voor witte en rode klaver toe. Ook voor deze vlinderbloemigen worden de voornaamste raseigenschappen in de rassenlijst weergegeven.

Witte klaver

Deze vlinderbloemige kan, wanneer ze in de gepaste hoeveelheid in het grasland aanwezig is, bijdragen tot een kwalitatieve en kwantitatieve verbetering van het oogstproduct. Zoals alle vlinderbloemigen bindt klaver de luchtstikstof, wat de klaver zelf alsook de omringende planten ten goede komt. Het groeiritme is zo dat de hoogste productie bereikt wordt op een tijdstip dat de grasgroei een vertraging vertoont (midzomer). De hoeveelheid witte klaver in grasland is zeer wisselvallig en van veel factoren afhankelijk: het graslandgebruik, de N-bemesting, de bodemconditie en de weersomstandigheden. Een hoog klaveraandeel verhoogt de kans op trommelzucht bij het vee en op N-verliezen. Witte klaver stelt vrij hoge eisen aan de bodemvruchtbaarheid, zoals een vrij hoge pH (belangrijk voor de symbiose met de Rhizobium bacteriën en voor de N-fixatie) en een goede kalivoorziening. De belangrijkste parameters bij de rassenkeuze zijn het concurrentievermogen in een grasbestand, de persistentie, de wintervastheid en de ziekteresistentie tegen klaverkanker (Sclerotinia trifoliorum).

Momenteel staan drie rassen van witte klaver op de Belgische Rassenlijst. Ze behoren tot het type witte cultuurklaver en zijn geschikt voor inzaai van grasland.

Beschrijvende rassenlijst witte klaver (Trifolium repens L.) 20191

RasJaar van
opname
Persistentie
(1-9)2
Concurrentie tov
L. perenne
(% klaver in totale
DS-opbrengst)
DS-opbrengst
in reincultuur
Jaar 13
DS-opbrengst
in reincultuur
jaar 23
DS-opbrengst
in reincultuur
Totaal3
Melital20138,345,6104105104
Melifer20087,844,5101100100
Merwi19838,041,7959595
100=...t/ha---12,610,523,1

1 Overname van de volledige tabel uit de Belgische aanbevelende rassenlijst mits bronvermelding is toegestaan, namaak is verboden
2 Hoe hoger het cijfer hoe beter
3 100 = gemiddelde van alle witte klaverrassen op de Belgische rassenlijst

Rode klaver

Rode klaver wordt op zeer beperkte schaal als hoofdvoedergewas uitgezaaid in het zuiden van België. Door de uitbreiding van de biologische landbouw en de subsidiëring van de productie van eiwitrijke voeders op eigen bedrijf in Vlaanderen, komt rode klaver terug in beeld. Rode klaver kan in reincultuur worden uitgezaaid, maar wordt meestal samen met Engels raaigras of Timothee uitgezaaid en is in hoofdzaak geschikt voor voederwinning (maaien). Rode klaver houdt van een koel klimaat en een goed vochthoudende bodem.

Bij voorjaarszaai kunnen de drogestofopbrengsten in het jaar van aanleg sterk schommelen maar de productiecapaciteit in de volgende jaren is hoog. Aantastingen door klaverkanker (Sclerotinia trifoliorum) en door het stengelaaltje (Ditylenchus dipsaci) zijn mogelijk en hebben soms grote opbrengstverliezen tot gevolg.

Beschrijvende rassenlijst rode klaver (Trifolium pratense L.) 20191

RasPloïdieJaar van
opname
Meeldauw
resistentie
(1-9)2
Sclerotinia
resistentie
(1-9)2
Persistentie
(1-9)2
Concurrentie t.o.v. L. perenne (% klaver in de totale DS-opbrengst)DS-opbrengst
in reincultuur
Jaar 13
DS-opbrengst
in reincultuur
Jaar 23
DS-opbrengst
in reincultuur
Totaal3
LEMMONDIPLOID20008,67,16,2100100100
MERIANDIPLOID20008,67,16,564,1100101101
MERVIOTDIPLOID19806,37,26,661,8101100100
VIOLETTA RvPDIPLOID19545,86,86,0999597
ATLANTISTETRAPLOID20176,465,7101104102
100=...t/ha------17,414,5-

1 Overname van de volledige tabel uit de Belgische aanbevelende rassenlijst mits bronvermelding is toegestaan, namaak is verboden
2 Hoe hoger het cijfer hoe beter
3 100 = gemiddelde van alle witte klaverrassen op de Belgische rassenlijst


Print

Print tabel Witte klaver

Print tabel Rode klaver

Print kwekers en vertegenwoordigers

Vaak gestelde vragen over rode en witte klaver

Over de Belgische rassenlijst

Alle rassen van landbouwgewassen die in Europa verkocht worden, moeten geregistreerd zijn op de officiële rassenlijst van één van de lidstaten. Dat houdt o.a. in dat ze in de praktijk getest worden en hun prestaties vergeleken worden met reeds bestaande rassen. In België voert ILVO voor de Vlaamse Overheid deze officiële rassenproeven uit.

Daarnaast geeft ILVO jaarlijks een beschrijvende en aanbevelende rassenlijst uit, waarin de prestaties van alle rassen op de Belgische rassenlijst gedurende minstens twee jaar overzichtelijk te vergelijken zijn.

In beide gevallen worden de proeven georganiseerd volgens een strikt protocol, verspreid over Vlaanderen.